Prachtige omstandigheden en een mooie zeildag
Vandaag stond de jaarlijkse 5 Uurs van Lauwersoog op het programma. Een bijzondere wedstrijd waarbij het Lauwersmeer is opgedeeld in verschillende rakken tussen boeien. Elk rak mag maximaal drie keer worden gevaren en de kunst is om zoveel mogelijk mijlen te verzamelen en vervolgens zo dicht mogelijk bij 15.00 uur te finishen. Voor iedere vijf minuten afwijking van de finishtijd wordt immers een mijl in mindering gebracht.
Ik startte om 10.00 uur solo met mijn Waarschip 660 Hjoed vanaf startlijn L. De omstandigheden waren bij de start ideaal: een prachtige dag met een mooie wind van ongeveer 3 Bft. De keuze was gevallen op de Genua 1 en dat bleek op dat moment de juiste beslissing.
Samen met de BFJ en de Small Talk ging ik na het eerste rak stuurboord uit de slenk in. Daar kon heerlijk worden gezeild. Meerdere keren voeren we de slenk in en uit, waarna ik een lange slag maakte richting boei LA1, hoog boven in het meer bij de dijk. De wind begon ondertussen al wat toe te nemen, maar voor de wind varend leverde dat nog geen problemen op.
Opvallend was dat er nauwelijks andere wedstrijdzeilers in de buurt waren. Iedereen voer zijn eigen wedstrijd en was, net als ik, druk bezig met de kaart om te bepalen welke rakken het meest gunstig waren om te varen. Dat maakt deze wedstrijd zo bijzonder: niet alleen snelheid telt, maar vooral ook strategie.
Nadat ik rak 1 bij de haven had voltooid en het meer weer opvoer, was de wind inmiddels flink aangetrokken. Solo werd het nu behoorlijk werken met de Genua 1, zeker omdat ik mijn zeilhandschoenen vergeten was. Toch bleef de boot goed lopen en werden er nog enkele rondjes boven in het meer gemaakt.
Vervolgens rondde ik tevreden de VO3-boei en zette koers langs de rode boeienlijn. Daar ging het echter even mis. Het bekende “Bultje van Adriaan” bleek weer van plaats veranderd te zijn en plots voelde ik de kiel stevig in de blubber vastlopen. Gelukkig kwam de Hjoed met behulp van de motor vrij snel weer los en kon de wedstrijd worden vervolgd.
De wind bleef stevig doorstaan, maar door af en toe wat grootzeil te vieren bleef alles goed onder controle. Tenminste, dat dacht ik. Tijdens enkele lange slagen naar beneden over het Lauwersmeer kreeg ik namelijk flink last van kramp in mijn been. Met de boot scherp aan de wind toch een houding vinden waarin je enigszins kunt ontspannen, bleek nog een hele uitdaging.
In het middengedeelte van het meer maakte ik vervolgens de laatste uren vol. De klok werd daarbij steeds nadrukkelijker in de gaten gehouden, want een goede finishtijd is bij deze wedstrijd minstens zo belangrijk als de gevaren rakken.
Tijdens de laatste fase van de wedstrijd werd iedere seconde belangrijk. Varend over bakboord richting de finishlijn zat ik volledig in mijn eigen bubbel. In mijn hoofd was ik druk bezig met de vraag of ik de streeftijd van 15.00 uur precies zou halen. Tegelijkertijd meende ik ook nog eens voorrang te hebben op een ontiegelijk grote zeilboot die laverend de slenk in wilde varen.
Pas op het laatste moment drong het tot mij door dat dit waarschijnlijk helemaal geen gewone zeilboot was, maar beroepsvaart. Mijn rikketik sloeg daarbij toch even een slag over. Hoe eigenwijs kun je zijn? Gelukkig bleef iedereen rustig en konden zowel de grote boot als de Hjoed op een veilige en voorspelbare manier hun koers vasthouden. Met die kleine adrenalinestoot achter de rug kon ik mij weer volledig richten op de finish.
Uiteindelijk passeerde ik de finish slechts 12 seconden na 15.00 uur. Dat leverde nog wel een strafmijl op, maar dat kon de pret niet drukken.
Terugkijkend was het een prachtige zeildag: mooi weer, uitdagende omstandigheden, tactische keuzes, een korte ontmoeting met de bodem van het Lauwersmeer, een leerzaam moment met de beroepsvaart en uiteindelijk een finish die nauwelijks dichter bij de ideale tijd had kunnen liggen. Een dag om met veel plezier op terug te kijken. ⛵️
Groet Taeke, schipper Hjoed
Wedstrijdzeilen lauwersoog
